அருள்மிகு ஶ்ரீரங்கம் திருக்கோயில்

Sri Ranganatha Swamy Temple, Srirangam

வரலாறு

மஹாவிஷ்ணு தான் தோன்றியருளிய எட்டு திருக்கோயில்களில் (ஸ்வயம் வியக்த ஷேத்திரங்கள்) பெரும்புகழ்பெற்ற முதன்மைக் கோயில் ஶ்ரீரங்கம் ஆகும். இது, 108 பிரதான விஷ்ணு கோயில் ஶ்ரீரங்கம் ஆகும். இது 108 பிரதான விஷ்ணு கோயில்களில் (திவ்யதேசங்கள்) முதலானதாகவும், மிகவும் புகழ்பெற்ற முதன்மையானதாகவும் மற்றும் மிகவும் முக்கியமானதாகவும் கருதப்படுகிறது. இரு திருவரங்க திருப்பதி, பெரிய கோயில், பூலோக வைகுண்டம், போக மண்டபம் என்றும் வழங்கப் பெறுகிறது. வைஷ்ணவ பேச்சுவழக்கில் “கோயில்” என்ற சொல் இந்தக் கோயிலை மட்டுமே குறிக்கிறது. இக் கோயில் பிரமிக்கத்தக்க மிகப் பெரிய அளவு கொண்டது. இக்கோயில் வளாகத்தின் பரப்பளவு 156 ஏக்கர் ஆகும். இதில் ஏழு பிரகாரங்கள் உள்ளன. இந்தப் பிரகாரங்கள் கருவறையைச் சுற்றி வரக்கூடிய மிகவும் கனமான மிகவும் பெரிய மதில் சுவர்களால் அமைத்துவருவாக்கப்பட்டுள்ளன. அனைத்து பிரகாரங்களிலும், தரிசனம் பெற காணவரும் எவருக்கும் ஒரு தனித்துவமிக்க காட்சி வழங்கும்வகையில், 21 பிரமிக்கத்தக்க அற்புதமான கோபுரங்கள் உள்ளன. இந்தத் திருக்கோயில், காவிரி மற்றும் கொள்ளிடம் ஆகிய இரட்டை ஆறுகள் சுற்றியமைந்த தீவில் அமைந்திருக்கிறது.

ஶ்ரீரங்கத்தில் உள்ள அருள்மிகு ஶ்ரீரங்கநாத சுவாமி கோயிலுக்கு ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் பழமைமிக்க ஒரு நாகரிகப் பண்பாடும் மற்றும் பேரரசுகளை கண்ட, கடந்த கால வரலாறும் உண்டு. பல்லவர்கள் ஆட்சியில், உறுதியான சமய அடித்தளம் உருவாக்கப்பட்டதைக் காணலாம். எடுத்துக்காட்டிற்கு, பல்லவ அரசு வம்சத்தால் கொடுக்கப்பட்ட ஊக்குவிப்பு, தென்னிந்தியாவில், இன்னும் குறிப்பாக கர்நாடகத்தில் ஆரியநிறுவனங்கள் வளர்ச்சிக்குப் பங்களித்ததாகத் தோன்றுகிறது. சோழர்கள் ஏறக்குறைய முந்நூறு ஆண்டுகளுக்குமேல் கிழக்கு கடற்கரைப் பகுதி மற்றும் கிழக்கு தக்காணத்தின் பெரும்பகுதியை ஆட்சி புரிந்தனர். இங்கு இவர்கள் மேம்பட்ட இந்து பண்பாடு தழைத்தோங்குவதற்கு உதவினர்.

history

பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டில் மதுரை பாண்டியர்களாலும் மற்றும் மைசூர் ஹொய்சாளர்களாலும் சோழர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டனர். கல்வெட்டுகள் மற்றும் கட்டடங்கள் ஆகிய இரண்டையும் விட்டுவிட்டு ஶ்ரீரங்கம் கோயிலைக் கட்டுவதில் ஹொய்சாளர்கள் ஆர்வம் செலுத்தினர். அதன்பிறகு பதினான்காம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பப் பகுதியில் பாண்டியர்களால் ஹொய்சாளர்கள் விரட்டியடிக்கப்பட்டனர். பின்னர், 1336ல் விஜயநகரில் நிறுவப்பட்ட இந்து ராச்சியத்திடமிருந்து கடும் எதிர்ப்பை மேற்கொண்ட முகமதியர்கள் தக்காணம் மீது அடிக்கடி தாக்குதல் நடத்தத் தொடங்கினர். இந்து ராச்சியம் 1565 வரை தனது சுதந்திரத்தை பேணிவந்தது.

இந்த சமயத்தில், இந்தியாவின் தெற்குப் பகுதியில் ஐரோப்பியர்கள் தோன்றினர். பதினொன்றாம் நூற்றாண்டில், பல வெளிநாட்டு பயணிகள் மற்றும் வணிகர்கள், விஜயநகர் பேரரசுடன் தங்கள் வணிகம் செய்வதற்கு சென்றுவரும் வழித்தடமாக உட்பகுதியைப் பயன்படுத்தினரே தவிர மற்றபடி ஆர்வம் செலுத்தவில்லை. 1600ல், ஆங்கிலேய கிழக்கு இந்திய கம்பெனியும் மற்றும் 1664ல் பிரெஞ்சு கம்பெனியும் அமைத்துருவாக்கப்பட்டது.

1680ல், ஔரங்கசீப் மன்னன் (1658-1707)ல் மேற்கு தக்காணத்தில் ஒரு தாக்குதல் தொடங்கினான். நீண்ட சுற்றிவளைப்பு முற்றுகை மற்றும் பெரும் உயிரிழப்பிற்குப் பிறகு. பிஜப்பூர் மற்றும் கோல்கொண்டா கோட்டை நகரங்கள் அவன் பிடியில் விழுந்தன மற்றும் அவனது இறப்பு வரை படையெடுப்பு தாக்குதல் நீடித்தது.

ஐரோப்பாவில், அடுத்து யார் பிடிப்பது என்ற ஆஸ்திரியப் போர், ஆங்கிலேயருக்கும் மற்றும் பிரெஞ்சுகாரர்களுக்கும் இடையே நேரடி மோதலை ஏற்படுத்தியது. டியூப்ளே சென்னையை (மதராஸ்) (1746) கைப்பற்றினார். இது, இரண்டாண்டுகளுக்குப் பிறகு ஆங்கிலேயரிடம் திருப்பி ஒப்படைக்கப்பட்டது. 1752ல் பிரெஞ்சுகாரர்கள் சரணடையச் செய்யப்பட்டனர் மற்றும் 1754ல் டியூப்ளேயின் செயல்பாடுகளை பிரெஞ்சு அரசு ஏற்கமறுத்தது. அத்துடன் 1754ம் ஆண்டு டியூப்ளே பிரெஞ்சு அரசால் திரும்ப வரவழைக்கப்பட்டார்

1760ல், லாலி-டாலண்டல் தலைமையிலான, மேலும் ஒரு பிரெஞ்சு முயற்சி வெற்றிபெறவில்லை மற்றும் 1763ல் பிரெஞ்சு வணிக அமைப்பு கலைக்கப்பட்டது. அது முதற்கொண்டு, ஆங்கிலேய கம்பெனி இந்திய எல்லை முழுவதையும் படிப்படியாக கைப்பற்றியது. பிரெஞ்சுகாரர்கள் வெற்றிக்கு அருகே வந்தபோதிலும், பின்னர் அவர்கள் 1798ல் வெல்லெஸ்லி தலைமையிலான ஆங்கிலேயரால் தோற்கடிக்கப்பட்டனர். வெல்லெஸ்லி மைசூர் மீது படையெடுத்து 1799ல் ஶ்ரீரங்கப்பட்டிணம் கோட்டையை கைப்பற்றினான். அதற்குப் பிறகு தென்னிந்தியாவின் அனைத்துப் பகுதியும் இங்கிலாந்து கட்டுப்பாட்டின்கீழ் வந்தது. கர்நாடகம், அது முன்னாள் இருந்து மெட்ராஸ் மாகாணத்தின் நேரடி ஆட்சியின் கீழ் சேர்க்கப்பட்டது.